تقسیم وجود از نظر آیت اللّه جوادی آملی

مطلق وجود به چهار دسته تقسیم می شود:

1- وجود ناقص : آن است که با تلاش وکوشش بیرونی ، نصاب استعداد را به دست  می آورد وتعالی می یابد. آدمی که سیر کمال را از جسمانیت وطبیعت، آغاز می کند وتا اوج تجرد تام انسانی پیش می رود در آغاز حرکت از چنین وجودی وچنان کمالی برخوردار است.

2- وجود مکتفی : این وجود نیز ناقص است اما نقص خود را با کوشش درونی جبران می کندونصاب استعداد را از درون خویش به دست می آورد وبسیاری از فرشتگان این گونه اند یعنی بی هیچ نیازی به امور خارجی، درون آنان کافی است که نور علم الهی در آن تجلی کند وتعلیم آنان حاصل شود.

3-وجود تمام :وجودی که ترقی در او راه ندارد وآن چه از کمالات که برای او ممکن است از سوی خداوند یک جا به او عطا شده است . این مقام معلوم به مجردات عقلی که بدء وحشر آنان یکسان است مربوط است.

4- وجود فوق تمام :نه تنها تمام کمالات را ذاتا دارا واز همه نقص ها  ذاتا مبرّاست بلکه ایجاد هر کمال ورفع هر نقص در وجود هر موجوددیگر، به برکت اوست وچنین وجود واحدی منحصر در ذات مقدس ربوبی است.

منبع : کتاب صورت وسیرت انسان در قرآن، آیت آللّه جوادی آملی،ص305

پیام قرآنی

اِنَّ الَّذینَ اتَّقَو اِذَا مَسَّهُم طَائفُ مِنَ الشَّیطان تَذَکَّروا فَاِذا هُم مُبصِرون .     اعراف/201

در روایتی در تفسیر عیاشی آمده است که مراد از طائف من الشیطان گناهانی است که انسان قصد انجام آن رامی کند اما با نیروی تقوا متذکر می شود وآن را رها می کند.   (ج8،ص498)

امام صادق (ع) درپاسخ به ابن بصیر درباره این آیه فرمودند: این آیه درباره بنده ای است که تصمیم می گیرد گناهی مرتکب شود ناگهان به یاد خدا می افتد وخودداری می کند.

کافی،ج4،ص230

تقسیم قلوب از نظر امام باقر(ع)

 امام باقر(ع) فرمودند:  قلبی که درآن دورویی وایمان است پس آن ها طایفه ای بودند در طائف پس اگر هریک از آن ها را در حال نفاق مرگ فرا رسد هلاک شود واگر در حال ایمان مرگش فرا رسد نجات یابد ویک قلبی است که وارونه ومقلوب است ویک قلبی است که مهراست وظلمانی، ویک دلی است که نورانی وصافی است. راوی گوید: گفتم :ازهر چیست؟ فرمود: قلبی است که در آن مثل هیئت چراغ است وآن قلب مومن است  اگر به او عطا شود شکر گوید، واگر او را مبتلا کندصبر نماید واما قلب واژگونه قلب مشرک است اما قلب مطبوع ظلمانی قلب منافق است .

کافی،ج2،کتاب ایمان وکفر،ح2

 

پیام هفته : مذمّت دنیا گرایی

اِعلَموا اَنَّمَاالحَیَاة الدُّنیا لَعِبُ وَلَهوُوَزینَةَ وَتَفاخُرُ بَینَکُم وَ تَکاثُرُ فِی الاَموالِ  وَالاَولادِ        (حدید/20)

بدانید که زندگی دنیا به حقیقت بازیچه ای است طفلانه ولهو ولعب وزینت وآرایش وتفاخر وخودستایی بایکدیگر وحرص افزودن مال وفرزندان.

باید توجه داشت در این گونه آیات که دنیا لهو ولعب معرفی می شود منظور دنیاگرایی است که در این حالت انسان به جای بهره گیری از مادیات در راستای نزدیکی به خداوند، از آن ها در مسیر دوری از خداوند سود جسته است.وگرنه اگر دنیا وسیله ای برای نزدیکی به خداوند باشد و مقدمه حیات اخروی ودوره ای برای تکامل بشر باشد تا او را برای ورود به بهشت جاودانی آماده کند نه تنها مذموم نیست بلکه عقلانی وپسندیده است.

منظور از لهو ولعب یعنی حرکت پوچ وبی معنا که صرفا برای کشتن وقت فراغت است وهیچ ثمری برای دین،دنیا وآخرت آدمی ندارد. لهو ولعب امری منفی است وهرگز مومن عمر خود رابه بطالت نمی گذراند.درآیات بسیاری  این امر نکوهیده دانسته شده است.

(کتاب موانع تفکر درفرایند پیشرفت بر اساس آموزه های قرآنی،نویسنده،سید علی نقی ایازی،ص203)

مسائلی پیرامون عید الزهراء (س) : چگونه دل حضرت زهرا(س) را شاد کنیم

خداوند در سوره انعام آیه 108 می فر ماید: به معبود کسانی که غیر خدا را می خوانند دشنام ندهید مبادا آن ها (نیز) از روی (ظلم و) جهل خدا را دشنام دهند.

پیامبر (ص) فرمودند: به مردم فحش وناسزا نگویید که از آنان عداوت ودشمنی خواهید دید.

امام  رضا (ع)وامام صادق (ع) فرمودند: با رفتار خودتان زینت برای ما باشید نه مایه خجالت وشرمندگی ما.

بنابراین پرهیز از دشنام یک اصل قرآنی واسلامی است.مقام معظم رهبری در این باره می فرماید:

هر گونه گفتار یا کردار ورفتاری که در زمان حاضر سوژه وبهانه به دست دشمن دهد ویا موجب اختلاف وتفرقه بین مسلمانان شود شرعاَ حرام است.

معرفی کتاب درباره عید الزهراء : کتاب نهم ربیع خسارت ها، جهالت ها نوشته مهدی مسائلی ،انتشارات وثوق

نویسنده در این کتاب می نویسد: 9ربیع تاریخ قتل خلیفه دوم نیست قتل خلیفه دوم 26 یا 27 ذی الحجه سال 23 هجری بوده وروز کشته شدن عمربن سعد توسط مختار 9 ربیع بوده است که بعد ها به دلیل هم اسم بودن عمربن سعد با خلیفه دوم به (عمر کشون) معروف شد.

از صحت وسقم انتساب این روز به مرگ عمر خلیفه دوم که بگذریم، آن چه موجب نگرانی است انجام اعمال وگفتار خلاف شرعی است که در بعضی  از این مجالس صورت می گیرد واز ساحت فرد مسلمان وشیعه اهل بیت (ع) به دور است وآن چه بر این نگرانی می افزاید وجهه شرعی دادن بعضی افراد به این اعمال خلاف شرع است که با بهانه (رفع القلم: روزی که در آن گناهی نوشته نمی شود) انجام می گیرد وباعث تفرقه میان مسلمانان می شود وباید ما شیعیان با آگاهی دادن به سایر شیعیان از انجام این اعمال جلوگیری کنیم وبا متابعت وپیروی از پیامبر(ص) واهل بیت (ع)  وپرهیز از گناه دل حضرت زهرا(س) را شاد کنیم.